maandag, december 11, 2006

Dans

Door Wybo Mentink

All is well zo heet de dansvoorstelling van Club Guy & Roni (clubguyandroni.nl). Dat was zodanig genieten zeg, dat ik mij zelfs niet stoorde niet aan de matige recensie van Maarten Baanders. Naast een kaart (half A4, wie maakt deze kaarten, dat is een goed promotioneel concept), waarop de voorstelling en de speellijst aan de achterkant wordt beschreven, geeft CG&R ook een alleraardigst kunstzinnig boekje (dit formaat ken ik niet) uit: een neerslag van The making of All is Well. Omdat hier het woord Sisyphus en de naam Camus in voorkomen raakte ik extra geboeid. Ik bewaar het boekje en schrijf er een paar invallen bij. Die heb ik zo nu en dan, op de gekste plekken en tijden. Hoe je een dansvoorstelling met woorden kunt beschrijven daar wil later meer over opschrijven. Zeker is dat ik iets met dansen heb, altijd al gehad eigenlijk.

Als ik later iets meer geld heb dan ga ik jonge dansers extra financieel ondersteunen op een zodanige wijze dat na afloop niet meer te achterhalen valt wie hier achter zat (dat vind ik minder genant). En als ik twintig jaar jonger was dan zou ik mij direct in de culturele wereld storten, want daar werken de leukste, mooiste en aantrekkelijkste vrouwen van Nederland, dat had ik al veel eerder gezien. Hoe dom kun je zijn? En als ik een dansgroep zou moeten samenstellen dat zijn verlamming, blindheid of doofheid geen selectiecriteria. Soms vraag ik mij af of ik wel normaal ben, op het eerste gezicht zou je zeggen van niet. Bij nader inzien lijkt het toch wel weer allemaal lost te lopen en mee te vallen. Ik zou maar wat graag dansers (jong en oude) willen interviewen en hen makkelijke en moeilijke vragen stellen: van hen kan ik nog heel wat leren.

Is het u opgevallen dat ik het woordje “je”een paar keer gebruikt heb in de vorige alinea's? Dat doet Jan Peter Balkenende ook, dat duidt op dissociatie. Je kunt beter ik of we gebruiken als gemeenschapsdenker. Dat duidt op meer binding en betrokkenheid, maar dat is heel lastig voor een gereformeerde jongen. Ik en we gaat behalve over insluiting (inclusie) en meedoen (participatie) ook over (mede)leven, (mede)gevoel, directheid en concreetheid. Als het gaat om JPB dan hebben we nog een lange weg te gaan, dat is je reinste Sisyphus-arbeid om de persoonlijkheid(sstructuur) van deze man op zijn leeftijd nog succesvol te hervormen. Te lang in een(1) zuil verkeerd. Maar het is niet onmogelijk. Het is die verdomde zeeuwse stijfkoppigheid.