In de juiste stemming voor een liefdesbrief

Door Wybo Mentink

Vandaag ben ik bijzonder in de mood – mede door mijn tweedaagse retraite waarin ruim voldoende tijd en ruimte was gereserveerd voor Spinoza vs. Bayle- en in staat rustig en ongehaast na te denken over de biografie van de freedomseeker Voltaire (Roger Pearson, Voltaire de Almachtige, samen met Rousseau en Diderot een thrillseekend trio), de ex-psychiater en schrijver Theodore Dalrymple (een vloek en zegen voor de sociaal-democratie) en de lotgevallen van het jonge raadslidmaatschap (Roelof van Laar vs. Louk Rademaker). Zelfs de loopbaanwending van Mei Li Vos kon mijn gemoed niet verontrusten. Alleen de fossiele restanten binnen de PvdA, hun oude vakbondsknarren incluis, presteren het om de Janine Jansen in de nederlandse polderpolitiek op een onverkiesbare plek te plaatsen. Er is een gepimpte en opgepompte Felix Rottenberg++ nodig om deze dwaalgasten te bekeren. Mijn (her)vormend advies heeft een codenaam: de SPN (programma voor de sociaal-liberale, sociaal-democratische en sociaal-economische partij nederland). Voor WB is het wel wrang. Ik heb Femke onderschat en Wouter overschat, hij is nog zwakker en kwetsbaarder dan ik had durven denken en dromen. En zeker geen partij voor JPB en de zijnen. Wybo zou Wybo niet zijn als hij toch WB de helpende hand gaat uitsteken. Ik kies immers altijd voor de underdog, de verliezer en de zwakkere als het er op aankomt. Althans dat was vroeger zo, nu weet ik zo zeker meer. We zullen wel zien.

En ondanks het feit dat er weer een post-it op mijn bureau ligt te dwarrelen met de tekst ::
(i)opvoedingsmethodiek (spartaans, kretenzisch en atheens): problemchild Wouter Bos
(ii)vakbondswezen (FNV-Jongeren, CNV-Jongeren, AVV): The Alternative (Future)Way
(iii)advieswezen (SER, WRR, CPB): {
met onze wijze(n), valt u altijd in de prijzen;
een nieuw advies is ons devies;
met nog meer papier plezier, doet u ons een groot plezier
}::
verkeer ik dus in een opperbeste stemming en dat in een tijd dat zoveel mensen contact leggen met de depressielijn. Ik ben gestaald en gehard geraakt in het lange, te lange verleden. Het is wel mooi en genoeg geweest wat mij betreft.

De verantwoordelijke hoofdreden voor mijn tegendraadse stemming is het gegeven dat ik een mobiele telefoon ga aanschaffen om een of meer vrouwen te gaan versieren in 2007. Met zo'n vooruitzicht is het buitengewoon onverstandig niet blij te zijn of te worden. Alleen iemand als Arthur Schopenhauer kan dit feestje nog verstoren. Ik beloof dan ook plechtig zijn werken en wenken respectievelijk in de kast te laten staan en in de wind te slaan.

Ik weet nog niet hoe ik moet sms-en, maar daar heb ik al iets op bedacht. Ik wil niet zover gaan dat ik gemaakt ben om van vrouwen te houden, het blijft kunst- en vliegwerk, love is nou eenmaal a battlefield, maar het is mij inmiddels duidelijk geworden: het zit er aan te komen. Wel een beetje laat vind je zelf niet? Mijn verwachting is dat de affaires van zeer korte duur zullen zijn. Dat vind ik niet vervelend of bezwaarlijk. Het plezier en het genot is er denk ik niet minder om. Great expectations!

Als ik er later op terugkijk mag ik graag denken: oei Wybo dat was me het avontuurtje wel, net op en natuurlijk af en toe weer over de grens. Wat een schelmenstreken heb je uitgehaald. En voor de verandering (ik leer af en bij!): je hebt uitermate goed voor jezelf “gezorgd”. Zo mag ik dat graag terugzien als ik mijn laatste ademtocht uitstoot. Hoe lang dat duurt weet ik nog niet. En waarom zou ik dat willen weten?

Voor de zekerheid -zowel ten bate en dienste van de noodwendige selfconfidence building- ga ik uiteraard nog bijlessen bij Vilan van de Loo (liefdescursus.nl) volgen: je wilt immers zo volledig mogelijk beslagen ten ijs komen he, nietwaar mon cheri? In de liefde gaat het er ongelooflijk hardhandig aan toe. Dus er zit niks anders op een eerste proeve naar VvdL te sturen. Ik kan geen kant meer op behalve naar haar e-mailadres dus. Koelbloedig als een 21-ste eeuwse Seneca ga ik deze opdracht volvoeren. Opperste concentratie is nu geboden. Ik weet nog niet of ik deze brief hier durf te "publiceren" vanwege het persoonlijke en opwindende karakter.