Jonassen

Door Wybo Mentink

Vandaag heb ik eens rustig -vergezeld door twee (een was niet genoeg) potjes groene gunpowder thee- mijn gedachten laten gaan over het kwaad en dat is te vinden bij een instantie die luistert (maar dit is een verkeerde woordkeuze) naar de naam Dienst Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid. “Moet dat nou Wybo?”, deze vraag stelde ik mijzelf bij wijze van aftrap. “Ja dat moet”, luidde mijn antwoord in een split second. Dit is namelijk pure bestuurlijke, beleidsmatige en uitvoerende hardcoreproblematiek van de allerbovenste plank en dus voer voor de allerbeste wetenschappelijk onderzoekers, die ons polderlandje kent. In een nutshell komt hier het menselijk falen boven tafel binnen een overheidsinstantie. Alleen de bureaucratische asielmachinerie weet mensen nog beter en dommer te slopen is mijn werkhypothese, die nog steeds niet weerlegd is.

De radicale oplossing is alles wat met werk en opleiding (o.a. zoeken, begeleiding, hervatting en re-integratie) te maken heeft bij deze dienst weg te halen en ze alleen nog te belasten met het verstrekken van uitkeringen. Idealiter kan dit in de toekomst uitgevoerd worden door een door mensen ondersteund computerprogramma, dat werkt nog besparend ook. Zo ver zijn we echter nog lang niet. Nu de erfenis van Wim de Boer (dat was de vorige wethouder, die ik (juridisch) wilde vervolgen) zichtbaar wordt, zitten we met zijn opvolger Paul Jonas opgescheept. Omdat ik tot op heden nog weinig progressie bespeur bij deze dienst hervat ik mijn brievenreeks (de Gaza Papers) met de burgemeester van Leiden, met als uitkomst dat of de trage Henri Lenferink te laat (zoals gebruikelijk) in beweging komt of dat de onzekere en voorzover ik nu kan overzien incapabele Paul Jonas moet vertrekken. In ieder geval moet die interimmer een betere opvolger krijgen. Liefst iemand met ervaring in het bedrijfsleven. Gelukkig hebben we in Leiden iemand (dat is Eltjo Meijer) met Ausdauer. Hij heeft een gebruiksaanwijzing (wie niet?), maar dat gebruikt u als argument om maar niet naar hem te hoeven luisteren. Van de gemeenteraad verwacht ik weinig tot niks, de raadsleden zitten alweer teveel bij elkaar op schoot. Verzachtende omstandigheid is dat deze dienst taaier dan gewapend beton of gehard staal is.

Waarschijnlijk wilt u mij niet geloven, als u ergens het menselijk kwaad wilt opzoeken moet u bij zich tot deze dienst richten. Daarom ben ik zo geinteresseerd in deze overheidsdienst, de extreem hoge moeilijkheidsgraad ervan trekt mij bijzonder aan. Hun resistentie vergelijk ik met de werking van een zwart gat. Als je deze dienst kunt veranderen (verbeteren) dan ben je iemand. Nu ga ik eerst een paar ongemakkelijke vragen opstellen voor Henri Lenferink, eens kijken of hij mij wil antwoorden. Ook ga ik hun netwerk binnendringen, eens kijken of ik het kwaad manmoedig in de ogen kan kijken. En de voorlopige resultaten krijgt u ze natuurlijk gratis en ongecensureerd opgediend op dit weblog. Dienstverlenend ben ik he? Beste burgervader, zet u schrap, ik ga weer eens in de aanval.