Leren

Door Wybo Mentink

Vandaag is een heuglijke dag, iets dat zich bij mij wel vaker occurreert of voordoet. En dat is wonderlijk, want ik zit maatschappelijk en met gevoel voor understatement gesproken in de marge. Dieper zinken met je gedachtenwereld is volgens mij hoogst onwaarschijnlijk. Voeg ik daarbij nog mijn zorgvuldig gecultiveerde luiheid, gespeelde nonchalance en imposante flegma dan zit u op dezelfde golflengte. Dat ik uberhaupt nog iets meemaak! Alsof er hogere machten in het spel zijn. Ik kwam niet alleen Astrid van L. tegen (met een kleine hond en gelukkig zonder een kort aangelijnde man dit keer; als ze tegen mee zou zeggen: "Kom jij eens even met mij mee, dan zegt Wybo geen nee") en zag de schrijver Maarten Biesheuvel voorbij schuifelen, maar ook hervond ik mijn notitieboekje voor onderweg (naar het schrijverschap).
Dit kleinood stond gewoon te rusten op de schoorsteenmantel, een hele logische plaats. Op mijn boekje is op de voorkant een ansichtkaart opgeplakt met daarop een boek afgebeeld met de titel Worm and Peace en geschreven door deniet bij iedereen bekende Leo Topsoil. Uit het opengeslagen boek steekt een vriendelijk ogende boekenwurm haar of zijn kopje op. De worm toont en tooit haar of zijn gezicht met twee kleine ogen en een glimlachende mond. Een opgeruimd lachebekje is het, die goed in haar omhulsel zo te zien. Voorzover ik het verder goed kan waarnemen: oren, neus of andere zintuiglijke organen ontbreken. Zou een fortuinlijke (boeken)worm ook kunnen beschikken over een sixth sense of -laten we eens gek doen- over intuitieve vermogens? Marianne Thieme, als ze het niet te druk heeft of een meer dan ervaren Lama weten denk ik wel raad met deze raadselachtige vraag. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze ook antwoorden. De eigen verantwoordelijkheid eerst weet u nog wel? Om kort te gaan: ik krabbelde een samenvatting van mijn liefdesbrief (e-mail) aan een medewerkster van de Service Desk van XMS in dit boekje. Ik voegde er aan toe dat de Service Desk hier niet op in kon gaan (Danny). Wat een interessant leven heb ik toch mogen leiden tot nu toe.

Ik ben inmiddels zover om een metaprogramma voor het Innovatieplatform II (IP.2) te schrijven en dus ook te verkondigen.
Een programma moet ook een naam hebben om verdere verspreiding en verdeling mogelijk te maken. En het is Leren geworden, een niets ontziend staaltje metawerk omdat (opnieuw)beeindigen en beginnen op grootmeesterlijke wijze geintregeerd worden.
Leren:
Leren leren
Leren rekenen
Leren lezen
Leren schrijven
Leren onderwijzen
Leren opvoeden
Leren studeren
Leren werken
Leren leven
Leren sterven

Er zijn nog enkele hulpprogramma's benodigd, omdat het programma onder de juiste voorwaarden gestart en beeindigd moeten worden (zie ook de kitieken van Immanuel Kant, dat is een filsoof) door de juiste mensen (leermeesters, Jan Peter Balkenende krijgt geen toegang tot dit programma). Een bijzondere is het (recursieve) programma: Leren (leren leren). Om het nederlands onderwijs vlot te trekken heb je een programmatische minis(t)erie nodig die even slim of slimmer is dan Immanuel Kant. Deze mensen zijn dun gezaaid in onze polder. Hier laat ik het even bij. Ik wil naar de bibliotheek om bij te komen van deze denkinspanning.