Niet op of in de klipper Najade

Door Wybo Mentink

“Hartelijk welkom aan boord van de Najade
Ver weg van de drukte vindt men bij ons aan boord nog de rust en het avontuur waarvan men dacht dat het niet meer bestond.(...)”

Inmiddels had ik in druk gesprek met het schippersechtpaar op de klipper Najade verwikkeld moeten zijn. Door redenen, die mij ontgaan is heeft het niet zo ver mogen komen, de jaarwisseling zal ik nu in Groningen gaan meemaken en beleven. Er gaat niets boven G., dat klopt in dit geval als een bus. Het genoemde echtpaar mag van geluk spreken, omdat mijn aanwezigheid met grote waarschijnlijkheid voor tweespalt, deining en beroering had gezorgd. De relatie wordt gered door het weer! Dag Schiermonnikoog, hallo G.. Hier zit overduidelijk een verhaal in dat op het punt staat zichzelf te willen gaan beschrijven. De observatie dat ik louter en alleen op bescheiden wijze wil beweren dat ook weersomstandigheden hun heilzame therapeutische werking kunnen doen gelden is fantasieprikkelend en dat in het Hoge Barre Noorden.

De nagalmende opbeurende en bemoedigende woorden in het oude 2006 van Jan Peter Balkenende over de VOC-mentaliteit zorgen er voor dat ik nu op beslissende momenten Ja zeg tegen het leven (Die Bejahung). Mijn post-it bevat een titel `Ik val de geslachtsdaad aan (Iteke Weeda` en drie lemmata:
1. seks (beoefenaars schrijven dit liever met een x, geen (over)spelfout)
2. seksualiteit (een kantiaans perspectief, een ideaal (toonbeeld) van Susan Smit (seksueel/spiritueel, emotioneel/rationeel))
3. sfeer (Peter Sloterdijk, globale en globalistische begrenzingen en overschrijdingen in ruimte en tijd voor waarden en normen)
Ik ging met dit triplet meteen aan de gang, met de voortvarendheid die u van mij zo gewend bent. Sex komt niet voor in mijn dertiende uitgave van de Van Dale. Zal ik de dienstdoende redacteur een brief schrijven en om een verklarende opheldering gaan vragen? Ja Wybo, dat is een goed idee. Geen omfloerste taal gebruiken dan komt de boodschap het beste aan denk ik zo.

Over VOC-mentaliteit gesproken: ik lees de Volkskrant met hernieuwd plezier. Wat is er/hier gebeurd? Nog steeds kan de column van Martin Bril veel beter (Ik had in zijn Champignonsoep-column extra-pikant-sexy piranhasoep opgediend, Matthias Reim opgezet om de sfeer aanvullend en omhullend te zinnenprikkelen (of als zijn nummer "overslaat" Sash met Encore une fois) en nog meer consternatie veroorzaakt door de bukkende serveerster, die de spanningsvolle en compromitterende situatie weet te redden door een anekdote van Madame Colette te vertellen!). Tot zover niets nieuws voor onze matineuze krant.

Ja, het is weer vrijdag: tijd dus voor het katern Cicero. Arnon Grunberg bespreekt de beeldcultuur (ik hoop dat hij in 2007 ook interviews gaat maken met vrouwen waarvan iedereen denkt: dat is toch geen (crypto)feministe? Een supervrouwelijke reeks "Arnon ontmoet ... " zou ik verwelkomen. Een interview met Sophia Loren, Segolene Royal of Paris Hilton, waarom niet?) en hoera: de beste boeken van 2006. Sprankelende besprekingen door vijftien recensenten. Zelfs Maarten Doorman is op de humorvolle tour. Wie of wat had dat gedacht? Het gaat helemaal goedkomen met de VK, omdat de ouderen nu de jongere lezers ook bereiken. Gelukkig is de hoofdredacteur een survivor.

Voor mij is het vandaag toch al een bijzondere dag geworden: ik heb bij boekhandel de Kler een boek aangeschaft. Het heet Kritiek van de praktische rede en is geschreven door Immanuel Kant. De uitgever is Boom en op het web te bezoeken door http://www.uitgeverijboom.nl/ in te typen.