Schiermonnikoog
Door Wybo Mentink
De jaarwisseling (wat eindigen een hoop interessante nederlandse woorden toch op -ling: teerling, boreling, leerling, ver-, uit- en afwisseling, bling bling) wil ik doorbrengen op Schiermonnikoog. Naar aanleiding van het bezoek van Jan Wolkers en Godfried Bomans aan Rottumerplaat heb ik in de bibliotheek gezocht naar hun opgeschreven ervaringen. Groeten van Rottumerplaat door Jan Wolkers heb ik geleend en nog een boek met interviews door bekenden van Godfried Bomans (dit boek kan ik nu even zo snel niet terugvinden, dit is erg vreemd om niet te zeggen bizar, omdat ik heel klein behuisd ben en als je het dan voor elkaar krijgt om een boek uit het oog te verliezen dan vind ik dat wel een bijzondere prestatie: ik ben geen systeemmens luidt mijn voorlopige conclusie).
Jan Wolkers had het prima naar zijn zin: hij staat dicht bij de natuur en kan ook zonder mensen en met dieren goed uit de voeten. Het genoemde boekje is opgedragen aan Karina, begint met twee citaten van Billie Holiday en Robinson Crusoe en bevat naast dagboekaantekeningen ook foto's van de schrijver zelf. Het verblijf van Godfried Bomans verliep minder gladjes. Er zijn geloof ik gesprekken voor de radio door GB gemaakt:die zou ik nog wel eens willen beluisteren. Omdat de schrijver zich nooit echt goed bloot kon geven zullen we er wel nooit precies achterkomen, waarom hij zo zwaarmoedig en ziek het eiland weer verliet. Stond isolement en eenzaamheid voor hem synoniem met de dood of het nakende einde? Sartre wist hier wel raad mee, hij onderzocht de ultieme vrijheidservaringen en laatste grensovergangen juist op. En waarom maakte GB zich zo druk over een onderscheiding of een lintje? Daar had hij naast zijn voorgenomen grote werken juist over moeten schrijven en spreken, op de hem zo bekende humoristische en meesterlijke wijze.
Drie plannetjes heb k in ieder geval voor mijn verblijf op Schiermonnikoog: een landschapskunstwerk, het schrijven van HET vervolginterview en het voeren van een- en tweegesprekken, die ik wil optekenen in een notitieboekje. Ook gaan de boeken mee van I. Kant (ik kijk nu al uit naar de derde in het nederlands vertaalde kritiek, die van die Urteilskraft), F. Nietzsche, M. Heidegger en L. Wittgenstein. Ik realiseer me nu net dat studies naar beinvloeding en wisselwerking tussen een tweetal filosofen multo en mucho interessant kunnen zijn: IK en FN, IK en MH en IK en LW.
Mijn landschapskunstwerk heet Met Titel en bestaat uit een aantal (kunstzinnige) voetstappen in het zandstrand van Schiermonnikoog en de ondertitel luidt De eerste stap. Simplistisch he, deze vorm spreekt mij erg aan o het louter conceptual art is kan ik nu echt nog niet zeggen. Over HET vervolginterview wil nu verder niks zeggen, behalve dan dat luim en ernst met elkaar gaan wedijveren. Arnon Grunberg komt er ook in voor (lovend), Erasmus idem (nog lovender) en Socrates (het meest lovend). Bij mag er nog ongeremd en uitbundig gelachen worden, Wybosiasme heet zo'n fenomeen en het kost heel weinig (moeite). De te voeren gesprekken hebben bijzonder weinig om het lijf, ik richt mij voornamelijk op de vrouwelijke bevolking, omdat mij het alarmerende signaal bereikte dat jonge mensen het eiland willen verlaten. Dat is niet zo mooi en dat wil dus verder onderzoeken. Het gespreksplezier staat bij mij voorop, ook in 2007, dat wordt een goed jaar dus.
De betacanoncommissie had reeds de informaticus Edgar Dijkstra ontdekt, ik wil ze ook opmerkzaam maken op werk en leven van de wiskundige en filosoof Luitzen Egbertus Jan Brouwer. Hij werd door een heuse grondslagenstrijd uit het bestuur van het tijdschrift Mathematische Annalen gezet, door een actie van Hilbert onder protest van o.a. Albert Einstein en had contact met zowel Kurt Godel en L. Wittgenstein, dat zijn voorwaar geen kleine jongens. Hier wil ik wel eens het naadje van de kous van weten. Hernieuwde aandacht en eventueel eerherstel graag voor deze slimme man. Doorstaan zijn ideeen de tand des tijds?
Mag ik bescheiden en met gratie afsluiten met nog twee wilde en niet uitgewerkte ideetjes: het opstellen van het profiel van de minister van OCW, doe er maar drie staatssecretarissen bij een voor opvoeding en onderwijs (een onbekende en geniale nederlander), een voor cultuur (Jack Lang-achtig figuur) en een voor wetenschap (type Andreas Kinneging, Bas Haring of Vincent Icke). Op de leerrechten kom ik later nog terug, deze zien er gegarandeerd heel anders en beter uit dan die van Mark Rutte, u weet wel die ex-HRM manager van Unilever Nederland. PvdA-ers mogen de komende twintig jaar geen minister voor Onderwijs meer leveren, dit is ongeveer de periode die ze nodig gehad hebben om datzelfde onderwijs te slopen. Wie beweert nu nog dat slopen sneller gaat dan (op)bouwen? Een laatste idee is een leuk idee: een afvaardiging van de intelligentsia van Nederland gaat een column verzorgen in de Telegraaf. Hierin becommentarieren ze de berichtgeving van de Wakkere Krant van Nederland en laten ze zien dat berichten vanuit verschillende grondhoudingen, invalshoeken en gemoedsstemmingen gelezen en geschreven kunnen worden.

0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home