Sleutelstad.nl (Jacqueline Borg (1))

Door Wybo Mentink

Om cultureel en kunstzinnig op de hoogte te blijven tune ik now en then even af op sleutelstad.nl. Om precieser te zijn: ik houd alle berichten van Jacqueline Borg goed in de smiezen. Met zulke berichten verkeer ik binnen no time weer in een goede of betere stemming. Ik noem ze liefkozend "Borgjes": hoe ver kun je gaan Wybo en blijf je wel objectief en zakelijk neutrale taal uitslaan? Als er een nieuw bericht op de internetrolkrant verschijnt, roep ik soms wel eens hardop uit: "Het laatste Borgje is binnengekomen!". Wat dacht u van Werpmessen in Volkenkunde (11/12), Ode aan de vrouw (13/12) en Vrouwen, vooral vrouwen (14/12)?

Uw eerste zinnige reacties zijn misschien: jemineetje alweer een vrouw?, zit in uw (re)actiepatroon geen hinderlijke regelmatigheid? en zit er in uw gedrag geen (on)behoorlijke bijbedoeling bij in enkelvoud dan wel meervoud? Er kwamen ook onzinnige reacties binnen waar de honden geen brood van lust(t)en. (zwaar)christelijke verwensingen waar ik om onbedaarlijk om moest lachen, omdat zelfs goden of God hier geen raad mee zouden weten, anonieme hatemail waarin mensen mij wilden martelen, vierendelen en mij wilde verlossen of bevrijden van mij zo dierbare ledematen (die ik absoluut niet kan of wil missen) en bespottelijk maar waar, teksten die zo onleesbaar waren door een gebrek aan algemene en bijzondere ontwikkeling dat ik hier verder geen tijd meer aan besteedde.

Maar mijn reactie op de zinnige reacties munt uit in eenvoud, getuigt van kalme berusting en als klap op de vuurpijl het is ook een toonbeeld van goudeerlijke oprechtheid. En hoe luidt die reactie dan wel, willen we nu natuurlijk ook nog weten. (We zijn de leergierige, weetgierige en nieuwsgierige lezers en reageerders) Met haar zou ik wel eens een paar recepten willen uitwisselen: ze is een vrouw, ze is deskundig en daarom wil ik haar (veel) beter leren kennen. Voordeel is dat ze niet in Kamsjatka woont of op een Polynesisch eiland verblijft. Jacqueline is in de buurt en ze is ook nog prima bereikbaar en benaderbaar, hoop ik. Maar hoe kom in contact met Jacqueline B.? Een liefdesbrief lijkt me een beetje overdreven in dit stadium. Ik denk dat ik een vriendin ga raadplegen om aan de weet te komen hoe ik dit varkentje moet wassen. Soms denk ik dat ik de dingen iets ingewikkelder maak of voorstel dan strikt noodzakelijk.

Ik kan natuurlijk wel al iets over de initiele insteek van het gesprek opschrijven. Dan heb ik alvast iets in handen om het gesprek te openen. En Jacqueline houdt uitbundig van kunst en cultuur, dus ruimdenkendheid is haar denk ik wel bekend. Laten we dus over kinderen en eten hebben, dat vindt Jacqueline vast wel aardig. Het is niet zo bedreigend en confronterend om het contact te starten. Let op: ik ga er nu op los fantaseren.

Om het gesprek content mee te geven (JB neemt geen genoegen met prietpraat denk ik) zouden we onze meegenomen recepten m.b.t. de wormenchipjes en krekellolly's naast elkaar kunnen leggen. De overeenkomsten leveren gelukkig een toenadering tussen ons beiden op. “Ik wist niet dat we onafhankelijk van elkaar hetzelfde deden, dachten en voelden, zonder elkaar na te doen of na te volgen”, zou ik haar vrouwvriendelijk kunnen vertellen. Dit wist ik natuurlijk al eerder, maar door dit (erkenning door herkenning) te zeggen ontstaat de juiste stemming en geestdrift die zo kenmerkend is voor de omgang tussen twee mensen. Door dit verkennende onderzoekje zijn we in de juiste sfeer om ook de (pijnlijke en feestelijke) verschillen ter discussie te stellen. De drankjes worden ondertussen aan- en afgedragen, omdat ik als multitasker natuurlijk niet vergeet goed voor haar te zorgen, waarbij ik uitkijk dat ik niet ga pamperen, daar houden vrouwen als zijn niet van, denk ik. Weldra komen we tot de nu wel verrassende voorlopige en tijdelijke conclusie dat juist verschillen het intermenselijke contact nog meer opfleuren. Inmiddels is de sfeer zo ge(re)animeerd dat we bij het afscheid beiden met het hand op het hart beloven dat deze ontmoeting niet eenmalig kan, mag of behoort te zijn. Waarschijnlijk gaat dit verhaal in het echt heel anders verlopen, maar dat geeft helemaal niks. JB: een reporter met een fijne neus voor kunst.